Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Φίλοι μου , θα μιλήσουμε για την ιδέα της "κυβερνησης"!

 Δεν χρειαζόμαστε κυβέρνηση, γιατί πρέπει κάποιος να μας κυβερνά?

Το όλο θέμα είναι στη φοβία της αναρχίας, αλλά για να δούμε...αυτό το "πιστεύω" που έχουν περάσει στη μάζα.
Είναι άλλο θέμα να υπάρχει μια "μόνιμη δύναμη" που να διαχειρίζεται το πως θα φτάσουν οι πληροφορίες στα ανάλογα μέλη της κοινωνίας , και να έχουν μια μορφή εσωτερικής εξυπηρέτησης των πολιτών, και άλλο η κυβέρνηση.


Κανείς δεν μπορεί να αποφασίζει για τη Ζωή σου!


 Ο φόβος της αναρχίας , είναι η άγνοια της συχρονιστικοτητας! 

Ο κάθε ένας από μας, μέσα σε μια ομάδα ,σαν ανθρωπότητα , ή σαν κοινωνία, ή σαν έθνος , ή οικογένεια,  βάλτε εσείς τους περιορισμούς, .... είμαστε κομμάτια , διαχωρισμοί, θραύσματα, των συλλογικών αυτών συνειδήσεων που ανάφερα.

Όταν κάποιος είναι το πραγματικό κομμάτι του, ο αληθινός εαυτός του, το αληθινό θέμα της ψυχής του, τότε φίλοι, η ίδια η διαμόρφωση του σχήματος που έχει σαν κομμάτι θα φτιάξει την κατάλληλη "υποδοχή" για να μπορεί να κολλήσει στο μεγάλο σχήμα της κοινωνίας. 

 
Από την ίδια την συμβατότητα, κάθε κομμάτι που είναι πραγματικά το σχήμα του, θα μπαίνει σαν το παζλ, εκεί που προορίζεται λόγω συγχρονισμού για να δημιουργήσει την εικόνα !


Η εικόνα της ανθρωπότητας, της κοινωνίας, του έθνους, της οικογένειας,  και όποιας σχέσης , είναι ένα παζλ αφού σπάει στα ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ κομμάτια, από δυο και περισσότερα,  που είναι τα άτομα, ο κάθε ένας από μας.
Η κυβέρνηση  στηρίζεται στην κατάκριση του να είσαι διαφορετικός, στηρίζεται στο φόβο να είσαι ο εαυτός σου, στηρίζεται στην ίδια  τη παράδοση της δύναμης σου σε κάποιον άλλο, κυβερνήτη, Θεό, άγγελο, δάσκαλο, κτλ, επειδή νιώθεις έκτρωμα , επειδή σου είπαν οτι δεν ανήκεις στο παράδεισο τους, αν είσαι ο αληθινός σου εαυτός!

Ο κάθε άνθρωπος είναι το ίδιο χρήσιμος από το σκουπιδιάρη μέχρι το καλύτερο γιατρό στην εικόνα του παζλ, από το φτωχό μέχρι τον πάμπλουτο, από τον "κακό" μέχρι το "καλό", όμως φίλοι τα αντίθετα αυτά, είναι φυσικό να κολλάνε με τα κατάλληλα ανάλογα τους κομμάτια που θα δεθούν για να φτιάξουν την εικόνα μεταξύ τους, το σενάριο, λόγω ταύτισης των δονήσεων, των συχνοτήτων, των πραγματικοτήτων τους!

 
Δεν γίνεται σε ένα σπασμένο βάζο, όλα τα κομμάτια να είναι όμοια, ούτε όλα να κάνουν στην ίδια θέση.


Η ίδια η αποδοχή του διαφορετικού μας εαυτού, θα φέρει την ένωση στους ανθρώπους, και όταν κάτι γίνεται "θετικά" είναι πολλαπλάσια η δύναμη δημιουργίας, από κάτι που γίνεται  αναγκαστικά, υποχρεωτικά, "αρνητικά".


 Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν"εργάζονται" με μεράκι...αλλά "δουλεύουν"...  
Δεν είναι εθελοντές στη χαρά του εαυτού τους, παρα επαγγελματίες στη χαρά άλλων!

Και ο λόγος είναι οτι δεν είναι ο εαυτός τους, δεν είναι το κομμάτι εκείνο που κολλά πραγματικά στην υποδοχή!

 Αυτό φέρνει το φόβο, την παρανομία, ...τους νόμους, την τιμωρία... και κάνεις δεν είναι ένοχος φίλοι.. απλά δεν ξέρουν τι κάνουν!

Φίλοι,  κανενας δε χρειάζεται κυβέρνηση, μόνο αυτός που πιστεύει στην ανημποριά τη δικη του, και τη προβάλλει στους άλλους!
Λίγοι θετικοί άνθρωποι χρειάζονται να δημιουργήσουν ομαδικά, οτι χιλιάδες χρειάζονται να δημιουργήσουν το ίδιο έργο , απο  υποχρέωση!


Αφήστε τη κατάκριση , και καταλάβετε οτι δεν υπάρχει τυχαίο στη φύση, πάρτε τη δύναμη στα χέρια σας και θα συχρονιστειτε(όπως πάντα κάνετε) με αυτό που πλεον ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ θα επιλέξετε!


 Γίνετε το αυθεντικό , γνήσιο, και μοναδικό κομμάτι της ψυχής σας, άλλωστε αυτός είναι ο κύριος σκοπός σας, τίμησε την ύπαρξή σας, τιμήστε το τέλειο που σας έφτιαξε , όλα είναι στα δικά σας χέρια , όλα είναι επιλογές... απλά με μερικές που κάνετε δεν συμφωνείτε και κατακρίνετε τον εαυτό σας , τον δικαιολογείτε δίνοντας την δύναμη σε άλλους ...    να φταίνε αντι για σας! 
 

Ειρήνη σε όλους!