Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

ΔΙΚΑIΩΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ


   Σκοπός των αναρτήσεων μου είναι να προσπαθήσω να δώσω μια ώθηση στα ερωτήματα που οι περισσότεροι έχουμε βαθιά μέσα μας, τα όποια έχουμε κρίνει ως αναπάντητα.

 Να προσπαθήσω να δείξω πόσο ανάγκη έχουμε πλέον να ασχοληθούμε με αυτά διότι είναι ο μόνος δρόμος που θα μας απαλλάξει από τα προβλήματα μας.
Σίγουρα δεν είμαι πιο έξυπνος από εσάς, ίσως να είμαι και πιο χαζός από πολλούς που διαβάζουν το άρθρο, ακόμα και λιγότερο μορφωμένος.
 Εδώ δεν επιδιώκω να προσδιοριστω μέσα από αυτά τα κείμενα,  ούτε να σας κάνω να αντιδράσετε εγωιστικά απέναντι σε κάποιον που θέλει να σας κάνει «κήρυγμα».

 Δεν θέλω να μπείτε στην ασυνείδητη ή συνειδητή διαδικασία στο να με κρίνετε. Δεν λέω οτι γνωρίζω κάτι παραπάνω από τα φυσιολογικά. Θέλω να κινήσω την περιέργεια σας πάνω στα απόκρυφα ζητήματα. 
Ο καθένας μετά μπορεί από μόνος του να ξεκινήσει την πνευματική του πορεία και την δική του αναζήτηση. 

Είναι σαν να λέω οτι η γυμναστική κάνει καλό, μη την αφήνετε διότι θα χάσετε την υγεία σας. 
Δεν δίνω κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα γυμναστικής! Δεν είμαι άξιος! Απλά σε παροτρύνω να γυμναστείς!


Ας μιλήσουμε λοιπόν για την αναγκαιότητα των ανθρώπων να μάθουν ή να ερευνήσουν τα απόκρυφα ζητήματα.
Κατ αρχήν είναι τα πιο πολλά απαντημένα εδώ και πολλά χρόνια. 
 Άλλα  δεν είναι πολύ αναλυμένα και λιγότερο αποκωδικοποιημένα στην Εποχή μας.


 Εμείς, επειδή υπάρχουν πολλές ιδέες και απόψεις, επικαλούμαστε το δικαίωμα της επιλογής. 

Αναπόφευκτα καταλήγουμε να επιλεγούμε και να υιοθετούμε γνώμες και ιδέες.
Ο κάθε άνθρωπος είναι ικανός να καταλάβει , να νιώσει θα έλεγα, το οτιδήποτε μπορεί,  σε βαθμό τέτοιο ανάλογα το επίπεδο συνείδησης που έχει.

Η διαφορά συνειδήσεως είναι εκείνη η αιτία που μας κάνει να έχουμε την υποκειμενικότητα. 

 Αυτή είναι η αιτία που υπάρχουν τόσες «ποικιλίες» χαρακτήρων στους ανθρώπους.
Έχουμε τη δύναμη να διαμορφώσουμε τη συνείδηση μας, να «ξυπνάμε» όλο και περισσότερο από το λήθαργο της ασυνειδησίας. 

Με τα βιώματα, την εργασία με τον  πνευματικό εαυτό μας,  σιγά σιγά "ελευθερώνουμε" συνείδηση.

 Αυτόματα κατανοούμε περισσότερα και οι πράξεις μας αλλάζουν. Αλλάζουν οι σκέψεις, αλλάζουν τα συναισθήματα. 

Φεύγουν τα πέπλα που είχαμε στα μάτια μας μπροστά και έρχεται το φως σαν γνώση να παίρνει το μέρος των σκοταδιών της ασυνειδησίας.
Ο σκοπός του ανθρώπου είναι η θεωση, μέσω της αναβάθμισης συνειδήσεως.
Όλη αυτή η εξέλιξη της συνείδησης, από το 3% που έχει ο κοινός άνθρωπος μέχρι το 100% δεν είναι βέβαια για όλους.

 Αυτό το άλμα δεν το θέλουν ακόμα όλα τα "ανθρώπινα" πλάσματα.

 Πάλι θα σταματήσω εδώ την σκέψη μου γιατί θα εισχωρήσουμε σε βαθύτερες έννοιες και ορισμούς πράγμα που θα ελαττώσει κατά πολύ το ποσοστό κατανόησης των αναγνωστών. 
Ας μείνουμε στην αναγκαιότητα της αφύπνισης της συνείδησης.

 Μήπως μας μίλησαν σχολείο για τέτοιο θέμα? Μήπως μας εξήγησε η θρησκεία ? Ποιους λέτε να μην συμφέρει να αναβιώνουν τέτοια ζητήματα? 

Ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που ήταν κέντρο φιλοσοφίας!


Αιώνια ζωή! Ποιος μας μίλησε για αυτό το θέμα? Έχουμε να διδαχτούμε κάτι για αυτό από τον  καιρό του Πλάτωνα. 

Ανήκει στη θρησκεία μόνο αυτό το θέμα? 
Η πώρωση που επέβαλλε η εκκλησία, έκανε να μοιάζει τρελός όποιος μιλούσε για τη ψυχή του ανθρώπου και το θάνατο,... στη πυρά!!!. 

Μήπως οι αποκαλούμενοι ψυχολόγοι είναι ικανοί να μας πουν για τη ψυχή? 

Σκεφτείτε τη σημασία έχει να ξέρει ο άνθρωπος οτι επιστρέφει η ψυχή του και ενσαρκώνεται σε σώμα ξανά! 

Η ύλη είναι ενέργεια συμπυκνωμένη και τίποτα δεν εξαφανίζεται, απλά μεταβάλλεται.
 Το νερό με διαδικασία γίνεται ατμός και μετά από συγκεκριμένες συνθήκες πάλι νερό.
Αν δεχτούμε οτι υπάρχει κάτι από το πρωταρχικό ξεκίνημα του κόσμου μέσα μας, κάτι που μας ενώνει με όλα τα όντα που υπάρχουν στον κόσμο κάτι που να πιστοποιεί οτι βγήκαμε από τη μήτρα όλων των πραγμάτων και μείς, ποιο θα είναι αυτό αν όχι η ψυχή μας?

 Αν είναι αθάνατη πραγματικά, αξίζει να μην ασχολούμαστε μαζί της? 

Τώρα θα καταλάβετε πόσο μηδαμινά, ακόμα και η προσωρινή ύπαρξη, μοιάζουν όλα για κάποιον που έχει καταφέρει να έχει συνειδησιακά ενωθεί με τη ψυχή του. 

Εκείνος είναι σαν να ενώθηκε με το θεό μέσα του, το αιώνιο

Αυτός είναι που καταφέρνει να είναι  πραγματικά ένας αθάνατος, ένας θεός

Οι υπόλοιποι θα είναι ασυνείδητα αθάνατοι!  

Θα λέγαμε μόνιμα θνητοί στη φυλακή του χρόνου, της επανάληψης, της γέννησης και του θανάτου, χωρίς μνήμη, ηθοποιοί εγκλωβισμένοι σε κάθε ρόλο που τους δίνεται!

Πόσα βάσανα θα γλύτωνε ο κόσμος και πόσο φτιαγμένα διαφορετικά θα ήταν αν αυτά απασχολούσαν  περισσότερο τον άνθρωπο!

 Τώρα ο κυρίαρχος, είναι το διανοητικό του ανθρώπου.

 Η κόλαση του ,  ο τύραννος του.

Έχει πάρει τον έλεγχο σαν αυτόνομος υπολογιστής.

 Αρχίζει και τρέχει τα προγράμματα που έχει μέσα του χωρίς να ελέγχεται από εσάς. Σας παρέκαμψε, και το κυριότερο είναι οτι ακόμα εσείς νομίζετε οτι έχετε τον έλεγχο! 

Δείτε στον εαυτό σας τις χιλιάδες σκέψεις καθημερινά. Είναι όλες αναγκαίες ? πόσες από αυτές δεν σας αντιπροσωπεύουν θα λέγατε? Πόσες είναι τρελές? Πόσες εναντία στις άλλες? Πόσους εαυτούς κρύβουμε μέσα μας? Πόσα συναισθήματα αλλάζουμε για το ίδιο πράγμα, πόσους ρόλους παίζουμε ? πόσα προβλήματα επιλογής? Πόσους φόβους γέννησε ο νους σας?


 Είστε ελεύθεροι? 
 Δοκιμάστε... λίγες στιγμές σας ζητώ! 

 Δοκιμάστε να ελευθερωθείτε έστω για μια μέρα, για μια ώρα, δοκιμάστε!
Έχουμε πολλούς εαυτούς μέσα μας, πολλά «εγώ» , το καθένα με τις επιθυμίες και τα όνειρα του, το καθένα να θέλει να κυριαρχεί πάνω σας, να είναι εσείς! 

Κάθε ένα από αυτά έχει  ένα ποσοστό συνειδήσεως σας, για να μπορεί να υπάρχει! 

Το έχουμε παραδώσει στους εαυτούς που έχουμε δημιουργήσει από βιώματα, επιθυμίες, συναισθήματα ,σκέπτομορφές.

 Το καθένα εκπροσωπεί ένα πάθος που έχουμε μέσα μας. 

Αμέτρητα  «εγώ» μας, αιτία της επανάληψης, που ζουν από τη συνείδηση μας, περιμένουν  την κατάλληλη ευκαιρία κάθε φορά νακουννισουν τις κλωστές της ανθρώπινης μαριονέτας .

 Αντιδράνε για σένα, εκ μέρους σου!  
Έτσι ενδυναμώνονται!
Η ανάγκη  να  τα μάθουμε, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας,να τα χειραγωγήσουμε μέσω εμπειρικής κατανόησης, να  τα κύρια-αρχή-σουμε είναι μεγάλη, είναι ο βασικός τυπος αφύπνισης στην εποχή μας!

Η συχνότητα  δημιουργεί ανάλογη πραγματικότητα!

Μας δίνουν το δικαίωμα επιλογής , αφού έχουν πρώτα αυτά έχουν αποφασίσει ανάμεσα σε ποιά πράγματα θα επιλέξουμε!



Ειρήνη σε όλους!