Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ

 
Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα οριακό σημείο στη πορεία της παρούσας φυλής στην ανθρωπότητα .
Τα φαινόμενα πλέον είναι ορατά.
Ακόμα και ο πιο δύσπιστος βλέπει το μέλλον αβέβαιο.

Ας μιλήσουμε ανοιχτα πλέον ,και να πούμε οτι ειδικά στους σημερινούς καιρούς η "σωτηρία" της ψυχής είναι πιο αναγκαίο από ποτέ.

Η αυτογνωσία μονο θα μας επιτρέψει να ανεβάσουμε συνείδηση ,να ενεργοποιήσουμε τις δυνάμεις μας και να δουλέψουμε πνευματικά με μας τους ίδιους με τους εαυτούς μας.

Αρχικά πρέπει να δημιουργήσουμε ένα δεύτερο εαυτό,  πνευματικό .

Eναν πνευματικό παρατηρητή μας.

 Μια διαρκή παρατήρηση του... τι κάνω,  πως νιώθω,  πως αντιδρώ,  με τι ταυτίζομαι,  γενικά με το πως ζω!

Πρέπει να καταγράφουμε όλα αυτά και στο τέλος κάθε ημέρας να αναλύουμε αντικειμενικά και με αυστηρότητα τις ενέργειες που κάναμε .

Λίγο λίγο ,και με συνεχή εξάσκηση, θα δούμε οτι θα ελέγχουμε τις αντιδράσεις μας, διότι πολύ απλά ,θα τις βλέπουμε! Δεν θα είμαστε ασυνείδητοι στον εαυτό μας.

Με το καιρό θα μπορέσουμε να τις υποτάξουμε, διότι πολύ απλά θα βλέπουμε και θα θυμόμαστε.

Εκείνη την ώρα ακριβώς τις αντίδρασης θα θυμόμαστε την ανάλυση ,την κρίση, το αποτέλεσμα της ανάλυσης και θα πράττουμε, ανάλογα.

Θα  ενθυμούμαστε τον ολικό εαυτό που είμαστε, την υψηλότερη συχνότητα που μας αντιπροσωπεύει στη πραγματικοτητα που ζουμε! 
 
Έτσι θα αλλάξουμε αντιδράσεις , θα αλλάξουμε τη ρουτίνα, θα απαλλαγούμε από πολλά λάθη-λησμονιες, θα αντιληφθούμε  πράγματα για τον εαυτό μας που δε μας άφηνε το σκότος μας .

Θα ανακαλύψουμε δυνάμεις και ιδιότητες μας, όλα αυτά θα τα αναγνωρίζουμε  και πάνω στους άλλους ,διότι όλοι λειτουργούμε κάτω απ τους ίδιους νόμους.

Μπορούμε να αλλάξουμε και να ανεβάσουμε συνείδηση. 
Τότε καταλαβαίνουμε πόσο κοιμομασταν.

 Φανταστείτε, είναι η ίδια διαφορά με το όπως σκεφτόσασταν νέοι και πως σκέπτεστε τώρα σαν ώριμοι.

Η φύση μέσω των γεγονότων μας δίνει κάποια αναβάθμιση στη συνείδηση πολύ μικρή ανάλογα την ηλικία μας και τις εμπειρίες της ζωής, ανάλογα το πως αντιλαμβάνεται καθένας τον εξωτερικό του κόσμο. 
Αυτό είναι που λέμε πείρα, εμπειρία, ωριμότητα ,σε διαφορετικά επίπεδα και αντικείμενα.
 Η γνώση του να ζεις στο ματριξ!

Αντίθετα για την αυτογνωσία ,πρέπει ο άνθρωπος να έχει θέληση να δουλέψει με τον εαυτό του, να  κάνει μια υπέρβαση. 
Να πάει  εναντία με τις ορμές της φύσης, να ενωθεί με το θείο μέσα του και να νικήσει το ζωώδες, το ένστικτο.

Καταλήγουμε λοιπόν οτι το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε οτι,   δεν γνωρίζουμε, να δούμε την άγνοια μας.

Δεύτερο βήμα είναι η παρατήρηση α) του εξωτερικού και β) του εσωτερικού μας κόσμου.

 Όσο γνωρίζουμε τον εσωτερικό μας κόσμο, τόσο αντιλαμβανόμαστε τον εξωτερικό μας.

 Επομένως αυτός που θέλει να γνωρίσει το εξωτερικό χωρίς να γνωρίζει τον εσωτερικό του είναι σε κυκλικό δρόμο.

Δυστυχώς ελάχιστοι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει τον εσωτερικό τους εαυτό. 
Νομίζουν οτι τον έχουν μόνο και μόνο επειδή έχουν κάποιες αντιδράσεις στα εξωτερικά γεγονότα που τα λένε συναισθήματα.

Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα μόνιμο και συνεχές πνευματικό εαυτό, να διαιρεθούμε σε δυο, αλλά να  δημιουργήσουμε μια ομαλή σχέση ανάμεσα στον υλικό και στο πνευματικό εαυτό μας, να λειτουργούμε σαν ένα. 

Οι πράξεις να είναι σε αρμονία με το πνεύμα.

Δε θα αναλύσω περισσότερο για να μην υπάρχουν πολλές ασάφειες και παρερμηνείες.
 Αρκεί σαν πρώτο βήμα να δημιουργήσουμε τον πνευματικό μας εαυτό.

Αυτός που δεν έχει πνευματικό εαυτό είναι σαν να έχει ένα σπίτι αλλά να κινείται μόνο σε ένα δωμάτιο!
 Περιορίζεται στην άγνοια του.

Ο άνθρωπος έχει πολλά επίπεδα ,πολλά δωμάτια, και πρέπει να είμαστε κύριοι του σπιτιού μας, για να μπορούμε να τα επισκεφτούμε, να τα καθαρίσουμε και να τα διακοσμήσουμε .

Ας βγούμε απ το υπόγειο και ας εξερευνήσουμε το ΣΠΙΤΙ μας,  μέρη του εαυτού μας ζουν εκεί σε διαφορετικά , μεγαλύτερα, πιο φωτεινά, με αλλη θέα...   δωμάτια!
   Ας  τα συναντήσουμε!


Ειρήνη σε όλους!