Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

ΘΕΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ





Η αγάπη είναι επιλογή,
είναι συμπεριφορά ανεξάρτητα το επίπεδο του άλλου.
Από τη στιγμή που θα επιλέξουμε συνειδητά να αγαπήσουμε κάποιον πρέπει να έχουμε και την απαιτούμενη υπομονή και συγχώρεση για να τον αγαπήσουμε αληθινά.
Εάν δεν μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό απλά δεν καταφέραμε να τον αγαπήσουμε για αυτό που είναι γιατί είμαστε περιορισμένοι μέσα σε αυτή την Αγάπη που αφήνει το κάθε αποκομμένο "εγώ"μας, που πονά!

Καταλήγει πρόδηλο και εμφανές ότι πρέπει κάποιος για να αγαπήσει να μπορεί να βγει έξω από τον εγωισμό.
Ο άνθρωπος από τη φύση του έχει τον εαυτό του, τον εγωισμό του, και τη δική του ατομική πορεία.
Το κέντρο της συνείδησης του είναι μέσα στο σώμα του γιατί έτσι πρέπει να εξελιχθεί στη φυσική διάσταση.
Για να αγαπήσουμε πρέπει το κέντρο συνείδησης να μεταβιβάζεται μέσα σε κάθε τι για να το εννοήσουμε σαν σώμα μας.
Αυτό είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο επίτευγμα που μπορεί να πετύχει μία συνείδηση όταν έχει την ικανότητα να συγκεντρωθεί σε ένα άτομο και να ταυτιστεί μαζί του σαν ένα και επίσης να μπορεί να
 συν-κεντρωθεί με το κέντρο του σύμπαντος για να αποκτήσει τη συνείδηση του όλα σε ένα.
Αυτό Φίλοι μου μπορεί να συμβεί μόνο με μία αυταπάρνηση που είναι ενάντια στην ενστικτώδη φύση μας.
Έτσι πολλές φορές αυτή η φαινομενική θυσία του ενστίκτου για ζωή και που πλησιάζει το θάνατο, μας βάζει σε εκείνη την μύηση για να μπορέσουμε να βιώσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε, την αληθινή αγάπη, που είναι η θεϊκή αγάπη όπου ανήκει μέσα ο άνθρωπος.
Μετά από αυτή την αυταπάρνηση και το πλησίασμα στο θάνατο(εαυτό) έρχεται το αποτέλεσμα αυτής της εμπειρίας.
Το αποτέλεσμα αυτής της εμπειρίας είναι η έλλειψη της κατάκρισης και της ενοχής και η εναρμόνιση με τις ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης μας μέσα στην εξέλιξη της.
Τότε το μονοπάτι γίνεται απλό, φυσικό, αρμονικό και καταλαβαίνει ο άνθρωπος πόσο χρήσιμη είναι η φαινομενική ατέλεια μέσα στο χρόνο!
Αυτή φίλοι μου είναι η πραγματική απελευθέρωση και η πραγματική Ανάσταση και η πραγματική Αναγέννηση του εαυτού μας μέσα στον κόσμο που υπάρχουμε.
Η ατέλεια τότε , γίνεται ο βασικός παράγοντας εμπειρίας της τελειότητας.
Αυτό φίλοι μου είναι η πραγματική αγάπη.!!
Ειρήνη σε όλους!

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Η σύγκριση. (Συν)(το εγω+ κρίση)
Τι είμαι εγώ?
Σχετικά με τί συγκρίνω τον εαυτό μου?
Τον εαυτό μου το συγκρίνω με το περιβάλλον μου.

Ποιο είναι το περιβάλλον μου?
Είναι η συνειδητότητα που έχω κάθε στιγμή!
Eίναι η μνήμη μου
Αυτό είναι το Περιβάλλον μου!
Ποιος είμαι εγώ? 
Είμαι η μνήμη μου!
Ποιος είσαι εσύ?Είσαι η μνήμη μου!

Η μνήμη μου είναι ίδια κάθε στιγμή?
Εγώ είμαι ίδιος κάθε στιγμή?
Εσύ είσαι ο ίδιος για μένα κάθε στιγμή?

Είμαι μία συλλογικότητα από διαφορετικές στιγμές που έχουν διαφορετικές μνήμες!

Τι θέλω να θυμάμαι από μένα ?Αυτό είναι η πλάνη εαυτού...

Πόσα μπορώ να θυμάμαι από εμένα την καθε στιγμή?
Αυτό είναι η ενθύμηση εαυτού και οδηγεί στην αλήθεια του
"Ποιός είμαι εγώ" και
"Ποιός είσαι εσύ για εμένα"!!

Ειρήνη σε όλους!