Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ.... ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ!



Σήμερα θα γράψω για τα λειτουργήματα λόγο των απεργιών που ακούμε από γιατρούς και άλλους κλάδους επαγγελμάτων.

Πρέπει να καταλάβουν αυτοί που λένε οτι ασκούν λειτούργημα οτι δεν γίνεται να ζητούν απολαβές , παρά μόνο όσα έχει αποφασίσει η κοινωνία να παρέχει σε αυτούς.

 Πιο ειδικά κάθε λειτούργημα δεν πρέπει να είναι επάγγελμα. 

Πρέπει το λειτούργημα να προσδιορίζει τη ζωή και τις πράξεις του ατόμου. 
Το επάγγελμα θα είναι εκείνο που θα φέρνει κάποιο εισόδημα στο σπίτι.

 Το λειτούργημα είναι τρόπος ζωής.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα για να είμαστε πιο κατανοητοί.

 Δεν θα πρέπει να αναζητούν λεφτά οι γιατροί για να ασκούν την ιατρική.
 Μόνο οι εθελοντές που δωρεάν θα ασκούν το λειτούργημα της ιατρικής είναι πραγματικά ιατροί με την έννοια της λέξης. 

Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί  που επαγγέλλονται την ιατρική με σκοπό να πλουτίσουν με την ελπίδα του κάθε αρρώστου. 

Βάζουν σαν δικαιολογία το δικαίωμα του να ζήσουν «πλούσια» και οτι έχουν μελετήσει χρόνια! Τ

ους έβαλε κανένας με το ζόρι? Αυτοί το διάλεξαν, αλλά με τι σκοπό?

Αν λέγαμε οτι οι πολιτικοί, οι ιατροί, οι δικηγόροι, οι εκπαιδευτικοί, οι αστυνόμοι, οι παπάδες,οι θεραπευτές, κτλ, δεν θα πληρώνονταν αλλά θα έπρεπε να έχουν παράλληλα μια άλλη δουλειά για εισόδημα, πόσοι θα επέλεγαν αυτά τα «επαγγέλματα»? 
Ελάχιστοι! 
Ελάχιστοι αλλά με θέληση αγνή.
 Σωστοί λειτουργοί! 

Σίγουρα μετά δε θα υπήρχε διαχωρισμός ανάμεσα φτωχού και πλούσιου. 

Δε θα υπήρχε αδικία στις παροχές της κοινωνίας.

 Θα υπήρχε απόλυτος σεβασμός στα πρόσωπα αυτά.

 Σήμερα έχουν ξεφτιλιστεί οι ίδιοι και τα λειτουργήματα τους.

Βλέπετε οτι αγάπη για την δόξα και το χρήμα είναι μεγαλύτερη από την αγάπη για προσφορά στο σύνολο, στη κοινωνία.

 Έχουν καταλήξει αυτοί οι ψεύτικοι  αριστοκράτες να είναι οι δυνάστες του κοσμάκι.
Φανταστείτε όλοι που πάνε στα σχολειά να έχουν επιλογή για να μάθουν ένα λειτούργημα και μια άλλη για να ασκούν ένα επάγγελμα.

 Δεν θα χάνονταν ώρες και ώρες στη δουλειά με σκοπό την πληρωμή. 

Από εσωτερική άποψη, και όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, υπάρχει μεγάλη διαφορά στη δουλειά με πληρωμή από την εργασία αφιλοκερδώς προς το σύνολο.

 Πνευματική διαφορά εννοώ. 

Διαφορετικού τύπου ενέργειες εναλλάσσονται ανάλογα με το ψυχισμό που έχουμε και το έργο που κάνουμε. 

Άλλωστε η λέξη «δουλειά» δηλώνει κάτι εξαναγκαστικό, κατώτερο.

 Λένε η δουλειά δεν είναι ντροπή. 

Εγώ λέω η δουλειά είναι ντροπή.

 Η εργασία είναι δώρο θεού προς τον άνθρωπο για να αναβαθμίζεται εξευγενίζετε να ευτυχεί!

Πάντα η βασικότερη εργασία γίνεται μέσα μας!
 Εργαζόμαστε με τον εαυτό μας. 

Όσο πιο πολύ έχουμε εργαστεί μέσα μας, τόσο πιο ικανοί να ασκήσουμε έργο θα είμαστε.

Το χρήμα είναι αναγκαίο για να μη δίνουμε πατάτες και παίρνουμε καρότα ο ένας με τον άλλο.

 Κάθε εργασία είναι ιση με την άλλη ως προς τη πληρωμή.

 Είτε είσαι σκουπιδιάρης είτε είσαι ηλεκτρολόγος η αμοιβή της κοινωνίας θα πρέπει να είναι η ιδία. 

Όλα τα επαγγέλματα έχουν ακριβώς την ιδία αναγκαιότητα.

 Είτε είναι μεγάλος είτε είναι μικρός ένας  κρίκος, αν σπάσει χαλάει-δεν δουλεύει όλη η αλυσίδα.

Πόσο μακριά είμαστε από την ευτυχία! 

Σήμερα ο κόσμος έχει γίνει ένα εθισμένο υπερκαταναλωτικό πιονάκι στη σκακιέρα των πονηρών μαιτρ που θυσιάζουν ακόμα και τη βασίλισσα στο βωμό της νίκης! 


Ειρήνη σε όλους!